شمارهٔ ۷۴ فرخی یزدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت از شعر به بیان درد و ذلت اجتماعی می‌پردازد. شاعر می‌گوید که دردی که ما داریم، همچون دیگران نیست و این ذلت دائمی بی‌دلیل نیست. او علت این وضعیت را ناآگاهی ملت می‌داند و بیان می‌کند که این کم‌کاری و قصور تنها از جانب دولت نیست، بلکه باید به نادانی و عدم آگاهی مردم نیز توجه کرد.