شمارهٔ ۷۶ - کابینهٔ مشیرالدوله فرخی یزدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به کسی اشاره می‌کند که به دنبال باور کردن سخنان او نیست. او می‌گوید که اگرچه ممکن است این فرد قدرت کیفر داشته باشد، اما به دلیل ترس از او، این کار را نمی‌کند. شاعر از آن شخص می‌خواهد که با منطق و دلیل به ناله و فریاد او گوش دهد، و این را به رییس الوزراء (نخست‌وزیر) تشبیه می‌کند که اگر کر باشد، فایده‌ای ندارد. این بیان نشان‌دهنده ناامیدی و ناتوانی در برقراری ارتباط موثر با قدرت‌مندان است.