شمارهٔ ۹۷ فرخی یزدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به گذر عمر و نشستن در مسیر جنون اشاره می‌کند. او می‌گوید که سال‌ها را در حالتی از جنون و دوری از خرد سپری کرده و در نهایت، در کنار چمن، با زحمت و غم همانند لاله‌ای که در خون غوطه‌ور است، زندگی را گذرانده‌اند.