شمارهٔ ۱۰۳ ظهیر فاریابی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت‌ها از عشق و اشتیاق خود به معشوق سخن می‌گوید. او می‌گوید اگر امکان داشت، تمام وجود خود را برای معشوق می‌فروخت. در شرایط خاصی که معشوق را می‌بیند، از او سوال نمی‌کند، زیرا می‌داند که اگر وصالی ممکن باشد، هرگز فراق را نمی‌پذیرد. با این حال، به عنوان یک دوستدار، وقتی معشوق را در آن شرایط می‌بیند، خود را در حالتی خاص احساس می‌کند.