شمارهٔ ۱۳ ظهیر فاریابی
ظهیر فاریابی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
شاها عجم چو گشت مسخر به تیغ تو
رو لشکری به بارگه مصطفا فرست
پس کعبه را خراب کن و ناودان بسوز
خاک حرم چو ذرّه به سوی هوا فرست
تا کعبه جامه می چکند در خزانه نه
وانگه به سوی کعبه سه گز بوریا فرست
تا کافری تمام شوی سوی کرخ شو
وانگه سر خلیفه به سوی خطا فرست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر اشاره به پیروزی و قدرت نمایی در برابر سنن و اعتقادات مذهبی دارد. شاعر از خراب کردن کعبه و سوزاندن ناودان‌ها صحبت می‌کند و به تحقیر مکان‌های مقدس می‌پردازد. او اشاره می‌کند که خاک حرم به هوا فرستاده شود و در نهایت به کافری اشاره می‌کند که می‌خواهد گردن به فرماندهی و رهبری بزند. در کل، شعر نشان‌دهنده‌ی تمایل به شکستن قید و بندهای مذهبی و اجتماعی است.