شمارهٔ ۷۳ ظهیر فاریابی
ظهیر فاریابی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
ای ترا گشته کرم ذاتی و احسان لازم
بی مقولات تو منطق ندهد داد کلام
جنس آن فصل که می رفت به هر نوع که هست
اگر از خاصه بود آن عرضی باشد عام
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به صفات خداوند اشاره می‌کند و می‌گوید که ذات الهی از کرم و احسان پر است. او بیان می‌کند که بدون وجود خداوند، گفتار و منطق معنایی نخواهد داشت. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که هر نوعی از موجودات اگر خاصیت خاصی داشته باشند، می‌توانند به نوعی عمومی نیز تبدیل شوند.