شمارهٔ ۸۴ ظهیر فاریابی
ظهیر فاریابی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
ای رسیده مواهب تو به من
همچو بوی شفا به بیماران
گرچه در خورد همت تو نبود
رد نکردم چو خویشتن داران
پایه ابر برترست از آنک
رد توان کرد سوی او باران
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیتها به نعمتها و برکات الهی اشاره میکند که به او رسیدهاند، مشابه بوی شفابخش برای بیماران. او میگوید که با وجودی که لایق این نعمتها نبوده، اما آنها را رد نکرده است، زیرا برکات الهی فراتر از تلاش و همت انسانها هستند. شاعر Comparatively، ابر را به عنوان مجرای باران معرفی میکند که نمیتواند باران را به سمت خودش جذب کند.