شمارهٔ ۳۲ ظهیر فاریابی
ظهیر فاریابی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
با عشق تو در جهان غم نان که خورد؟
با درد تو اندیشه درمان که خورد؟
شاید پسرا که نانوایی نکنی
جانها که برآمد از غمت نان که خورد؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به تأثیر عمیق عشق و غم عشق بر زندگی اشاره می‌کند. او با این عبارت‌ها می‌گوید که عشق و درد ناشی از آن، انسان را از نیازهای روزمره و مادی دور می‌کند و جانها به خاطر این غم، زندگی را در این جهان سخت تحمل می‌کنند، حتی اگر نان خوردن در این دنیا دشوار باشد.