شمارهٔ ۳۶ ظهیر فاریابی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به زیبایی‌های چهره محبوبش اشاره می‌کند. او می‌گوید که گاهی شانه زبان به گیسوی او می‌وزد و گاهی آینه زیبایی چهره‌اش را نشان می‌دهد. همچنین به دلیری و زیبایی ابروی او اشاره می‌کند که گویی با وسمه، یعنی مواد آرایشی، طراحی شده است. در کل، شاعر با بیانی لطیف زیبایی‌های ظاهری محبوبش را توصیف می‌کند.