شمارهٔ ۳۷ ظهیر فاریابی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دربارهٔ عشق و جذابیت میان محبوب و معشوق است. شاعر به تشبیه یار به گل و خود به خار پرداخته و بیان می‌کند که در عشق، گاهی عشق در کنار است و گاهی از هم دور می‌شوند. در این آثار، تضاد میان زیبایی و سختی عشق را به تصویر می‌کشد.