شمارهٔ ۶۶ ظهیر فاریابی
ظهیر فاریابی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دوش از غم تو دیده به هم برنزدم
ور زانک زدم بدانک بی نم نزدم
زان بیم که دم تیز کند آتش دل
تا روز همی سوختم و دم نزدم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر شاعر از غم و اندوه خود سخن می‌گوید. او به خاطر درد و غم ناشی از عشق، چشمانش را برهم می‌زند و در سکوت به سوختن دلش ادامه می‌دهد. او به شدت از این هیجان درونیش می‌ترسد که مبادا آتش دلش شعله‌ور شود و این باعث می‌شود که سکوت کند و از بیان احساساتش خودداری کند.