شمارهٔ ۷۹ ظهیر فاریابی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عشقی عمیق و دردناک است. شاعر از یک سو به احساسات عمیق خود اشاره می‌کند که نمی‌تواند با معشوقش به راحتی ارتباط برقرار کند و از سوی دیگر انتظار دارد که روزی به آرامش برسد. او به نوعی حس همدردی و تنهایی خود را بیان می‌کند، زیرا می‌بیند کسی مانند او در غم و اندوه عاشق است. در کل، شعر احساسات عاشقانه و عذاب را به تصویر می‌کشد.