شمارهٔ ۸۳ ظهیر فاریابی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر از دوری یار و غم دلخواهی می‌گوید. او احساس می‌کند که بدون دوستش، زندگی‌اش به سختی و بلا می‌گذرد و ایامش به آرامی و بی‌هدف می‌گذرد. چشمانش پر از اشک و دلش پر از آتش است، نشان‌دهنده‌ی عمیق‌ترین احساسات و دردهای او در نبود معشوق.