نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸ ظهیر فاریابی

ظهیر فاریابی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای باده،کدام دایگان پروردت

جانت به سزا بود،که خدمت کردت؟

ای آب حیات،بنده آن خضرم

کز ظلمت آن گور برون آوردت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به باده‌ای اشاره می‌کند که جان را نجات می‌دهد و به ارزش و اهمیت آن اشاره می‌کند. او همچنین به خضر، نماد زندگی و حیاتی نو، اشاره می‌کند که فرد را از ظلمت مرگ به زندگی می‌آورد. به طور کلی، این شعر دربارهٔ ارزش باده و نقش آن در رهایی از darkness زندگی و رسیدن به زندگی دوباره است.