شمارهٔ ۹ ظهیر فاریابی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به راز و رمزی اشاره می‌کند که نشانه‌های عشق و احساس را به تصویر می‌کشد. او از گل نسیم سنبل سخن می‌گوید و به بلبل هم اشاره می‌کند، اما در عین حال می‌گوید که از غنچه‌ای که هنوز باز نشده، نمی‌توان به درستی فهمید که چه می‌گوید. در نهایت، بیان می‌کند که حتی اگر گل نیز دهن باز کند و سخنی بگوید، همچنان از نظر او راز و نشانه‌های عشق باقی خواهد ماند.