شمارهٔ ۹۳ ظهیر فاریابی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به معنای این است که نوبت و زمان شما به پایان رسیده و کسی جز شما حق ندارد در عالم بروز کند. اگرچه نام و آوازه شما به دیگران می‌رسد، اما نوبت کسی دیگر به شما نمی‌رسد. در واقع، مفهوم آن بر اهمیت و منحصر به فرد بودن لحظه‌ها و فرصت‌ها تأکید دارد.