شمارهٔ ۹۵ ظهیر فاریابی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات بیان می‌کند که دلی بسیار غمگین و خراب دارد و جانش پر از درد و تاب است. او در آرزوی دیدن روی محبوبش است، به‌طوری که در تمام شب و روز به آن فکر می‌کند، و چشمی دارد که همچون هزار چشمه، پر از اشک و آب است.