مناجات شمارهٔ ۲۱۰ خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / مناجات نامه / وزن: مفتعلن فاعلات مفتعلن فع (منسرح مثمن مطوی منحور)
الهی در ذات بی نظیری در صفات بی مانندی و گناهکاران را آمرزگاری و ایشانرا راز داری زیبا صنع و شیرین گفتاری دانای راز ها، عالم اسرار و معیوبان را خریداری، درمانده را دستگیر وبیچاره را دستیاری.
ای مونس دیده با ضمیرم یاری
اندر دل من نشستهٔ بیداری
گر با دگری قرار گیرد دل من
از جان خودش مباد برخورداری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن در مورد صفات خداوند صحبت می‌کند؛ او دارای ذات بی‌نظیر و صفات بی‌مانند است. خداوند گناهکاران را می‌آمرزد و رازهایشان را نگه می‌دارد. او همچنین دانا به اسرار و دردهاست و به درماندگان و بیچاره‌ها کمک می‌کند. در نهایت، به ارتباط عمیق خود با خداوند اشاره می‌کند و بیان می‌کند که اگر دلش به کسی دیگر وابسته شود، از آن رابطه خالی است و تنها به خداوند متکی است.