مناجات شمارهٔ ۲۱۱ خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / مناجات نامه
الهی نالیدن من در درد از بیم زوال آنست که او که از زخم دوست بنالد در مهر دوست نامرد است، ای جوان اگر زهرهٔ این کار داری قصد راه کن و شربت بلا نوش کن و دوست بر آن گواه دار اگر به عافیت به ناز دار سخن کوتاه کن.
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
سخن شاعر اشاره به این دارد که نالیدن و شکوه از درد به خاطر ترس از زوال، نشانه‌ای از عدم وفاداری به عشق است. او جوانان را تشویق می‌کند که اگر جرئت این کار را دارند، باید در مسیر عشق قدم بردارند و با شجاعت با سختی‌ها مواجه شوند. اگر زندگی راحتی می‌خواهند، بهتر است کمتر صحبت کنند و از رنج‌ها نترسند.