مناجات شمارهٔ ۲۱۴ خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / مناجات نامه / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
الهی تو به یاد خودی و من بیاد تو، تو بر خواست خودی و من بر نهاد تو :
سر سروران بستهٔ دام تو
دل دلبران دفتر نام تو
بیک دم دو صد جان آزاد را
کند بنده یک دانه از دام تو
بسا عقل آسوده دل را که کرد
سراسیمه یک قطره از جام تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به عشق و بندگی خدا اشاره دارد. شاعر از رابطه‌ای عمیق و معنوی صحبت می‌کند که در آن خداوند همیشه در یاد و خاطر انسان است و انسان نیز با یاد خدا زندگی می‌کند. او به زیبایی‌های الهی و عواطف عمیق روحی اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که حتی یک لحظه نزدیک شدن به خداوند می‌تواند جان‌ها را آزاد کند و دل‌های آشفته را آرام بخشد. همچنین به تأثیر شگرف محبت الهی بر دل‌ها و عقل‌ها اشاره شده است.