شمارهٔ ۲۷ ابوالحسن فراهانی
ابوالحسن فراهانی / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
خداوند آگهی کایم به خدمت
از آن آیم که آن دیدار بینم
نه زان آیم که هم چون حلقه ی در
نشینم بر در و دیوار بینم
درین مجلس که صاحب مجلش را
ز نخل عمر برخوردار بینم
اگرچه کمتر از من کم توان یافت
کم از خود بینم و بسیار بینم
مرا بر دل همین یارست ورنه
نیایم بیش چون کم بار بینم
بدا داری که در جنب عزیزیش
عزیزان جهان را خوار بینم
که گر آسان نیایم باز پیشت
ازین پس زندگی دشوار بینم
تو خورشیدی ولی مه نیستم من
چرا در هرمهت، یکبار بینم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به محبت و عشق به خداوند اشاره دارد و می‌گوید که او نه به خاطر نفع شخصی، بلکه به خاطر دیدار الهی به خدمت آمده است. او نمی‌خواهد مانند حلقه‌ای دور در بسته بماند و فقط نظاره‌گر باشد. در مجلسی که به ذکر خداوند و عمر او پرداخته می‌شود، شاعر خود را نسبت به دیگران کم‌ارج می‌یابد و بر این باور است که اگر عشق الهی نبود، هیچ معنایی نداشت. او به تضاد بین خود و معشوقش اشاره کرده و زندگی بدون عشق را دشوار می‌داند. در نهایت، شاعر خود را به عنوان ماهی می‌بیند که در برابر خورشید، حقیر است و آرزو دارد که حتماً یکبار در معیت او حضور یابد.