نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳ ابوالحسن فراهانی

ابوالحسن فراهانی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

هرگز نبرد خاطر خوش ره به سوی ما

از باده تر نکرد گلویی سبوی ما

بینم در آینه اگر از بخت واژگون

تمثال نیز روی نتابد ز روی ما

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به موضوع نیکی و خوشی‌هایی که به زندگی‌اش نمی‌آید، اشاره می‌کند. او می‌گوید که هیچ‌گاه خوشی و شادی به سمت او نخواهد آمد و تا زمانی که سرمست شراب نباشد، نمی‌تواند خوشی را احساس کند. همچنین، اگر بختش بد باشد، حتی در آینه نیز تصویر خوبی از خود نمی‌بیند و چهره‌اش تحت تأثیر این بخت بد قرار می‌گیرد.