شمارهٔ ۴۰ ابوالحسن فراهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر این است که مال و دنیا مانند سایه‌ای گذرا هستند و افرادی که در این دنیا زندگی می‌کنند مانند آفتابند. شاعر به مخاطب می‌گوید اگر نمی‌داند، توضیح می‌دهد که پشت این دنیا، در واقع سرای دیگری وجود دارد که ارزش بیشتری دارد. در واقع، دنیای مادی فریبنده است و باید به معانی عمیق‌تری توجه کرد.