شمارهٔ ۵۴ ابوالحسن فراهانی
ابوالحسن فراهانی / غزلیات ناتمام / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
بس که بر دیوار و در هر لحظه افتد عکس داغ
شب که شد در خانه ام صد جای می سوزد چراغ
داغ میکردم چو خون از داغ دل میریزدم
داغ گردد می کشی کش می بریزد از ایاغ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به احساسات عمیق غم و درد اشاره دارد. فردی در هر لحظه با یاد داغی که بر دل دارد، روبه‌روست و این داغ باعث می‌شود که در خانه‌اش نور و روشنایی وجود نداشته باشد. شب که می‌شود، درد درونش بیشتر می‌شود و او به حالتی از سوختن و ریزش احساسات می‌رسد که نشان‌دهنده ناتوانی در کنار آمدن با این داغ است.