نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۹ ابوالحسن فراهانی

ابوالحسن فراهانی / غزلیات ناتمام / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

شادکی گردم اگر درد دلم گوش کنی

نشنوی به که کنی گوش و فراموش کنی

مژه بر هم مزن ای دیده که نتوانم دید

که تو با عکس رخش دست در آغوش کنی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به عشق و درد دل خود اشاره می‌کند و از معشوق می‌خواهد که به او گوش دهد و احساساتش را درک کند. او همچنین از معشوق می‌خواهد که به خاطر عشق، به یاد او باشد و از دوری و غفلت پرهیز کند. در نهایت، شاعر از دیده‌اش می‌خواهد که به خواب نرود و زیبایی معشوق را فراموش نکند.