شمارهٔ ۵۶ ابوالحسن فراهانی
ابوالحسن فراهانی / غزلیات ناتمام / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
بیتو من هرجا که یک ساعت نشیمن کردهام
ناله خیزد سالها از بس که شیون کردهام
دامنم باید فشاند از دل چو دیدم روی او
زان دل صدپارهٔ خود را به دامن کردهام
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به حس تنهایی و غم ناشی از دوری معشوق اشاره میکند. او بیان میکند که در هر جایی که نشسته، ناله و فراق او را آزار میدهد. به خاطر دیدن چهره محبوبش، دل شکستهاش را به دامنش چنگ میزند، زیرا این دل پر از درد و غم است.