شمارهٔ ۱۰۴ ابوالحسن فراهانی
ابوالحسن فراهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چندان که دلم پیش تو می سوزد بیش
جوز تو زیاده می شود بر دلاریش
آری چه عجب تو آتش و او هیمه
تا او نسوزد پیش تو افروزی بیش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر شدت عشق و عاطفه است. شاعر از عشقش به معشوق می‌گوید و به وضوح احساس سوزش در دل را توصیف می‌کند. او به این نکته اشاره می‌کند که با وجود آتش عشق، معشوق (که نماد آتش است) نیز بیش از پیش به دل سوخته‌اش افزوده می‌شود، و این بدین معناست که عشق واقعی نیاز به دلسوزی و همدلی دارد تا شعله‌ورتر شود. در نهایت، شاعر می‌گوید که عشق باید به گونه‌ای باشد که هیمه (دل) نسوزد و همواره در آتش عشق زنده بماند.