شمارهٔ ۱۲۸ ابوالحسن فراهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر احساسات عمیق شاعر را نسبت به اصفهان و کاشان بیان می‌کند. شاعر اصفهان را به کوه بزرگ و کاشان را به کاهی کوچک تشبیه می‌کند؛ به این معنی که اصفهان برای او اهمیت و ارزش بیشتری دارد. او هر صبح مانند غروب‌ها دلتنگ است و هر شب مانند صبح‌ها گریه می‌کند، که نشان‌دهنده‌ی اندوه و احساس حقارت او نسبت به دوری از اصفهان است.