نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۳۰ ابوالحسن فراهانی

ابوالحسن فراهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

دی با کوری کش از خسان می بینم

وز بد نفسان و واپسان می بینم

گفتم که بگو هیچ توانی دیدن

گفتا آری عیب کسان می بینم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به نوعی ناتوانی در دیدن حقیقت و واقعیت‌ها اشاره دارد. او از کوری و عدم توانایی در درک افراد بد و نادرست سخن می‌گوید، اما زمانی که از دیگران می‌پرسد آیا توانایی دیدن دارند، شخص مقابل تأیید می‌کند که او نیز عیب‌ها و نقاط ضعف مردم را می‌بیند. در واقع، این شعر به انتقاد از رفتارهای ناپسند و عیوب انسان‌ها می‌پردازد.