شمارهٔ ۱۴۴ ابوالحسن فراهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از مشکلات و رنج‌های ناشی از عشق صحبت می‌کند. او شیطان را نماد غم و درد خود می‌داند و می‌گوید که دلش به او وابسته شده است. همچنین اشاره می‌کند که هرچند که ممکن است شیطان در دل مردم نفوذ نکند، اما او هرچه بیشتر به این عشق و غم دچار شده، در نهایت دلش به تسخیر شیطان درآمده است.