شمارهٔ ۱۴۳ ابوالحسن فراهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق و محبت معشوقه‌اش سخن می‌گوید و ابراز gratitude می‌کند که دل پر از غم او را با محبتش شاد کرده است. او همچنین اشاره می‌کند که تا زمانی که در زلف معشوق خود غوطه‌ور است، دلش را در جای خودش نمی‌یابد، به این معنا که عشق و زیبایی معشوق تمام وجودش را تحت تأثیر قرار داده است.