شمارهٔ ۱۵۶ ابوالحسن فراهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت از شاعر به احساسات عاشقانه و دلشکستگی اشاره دارد. شاعر به دل خود می‌گوید که چرا از درد و رنجی که دارد به راحتی می‌گریزد و برای رهایی از آن به ترفندهایی متوسل می‌شود. او همچنین اشاره می‌کند که دلش در هر مکان و هر زمان به یاد معشوقش آویخته است و به نوعی همیشه در جستجوی اوست.