شمارهٔ ۳ ابوالحسن فراهانی
ابوالحسن فراهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
جانا از رشک می سپارم جان را
درمان این است درد بی درمان را
دانی زچه در عشق تو خون شد جگرم
بسیار فشردم به جگر دندان را
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر از عشق و درد ناشی از آن سخن میگوید. او بیان میکند که جانش را به خاطر عشق میسپارد و از بیدرمانی درد و رنجی که در دل دارد، مینالد. همچنین، شاعر به احساس عمیق خود اشاره میکند و میگوید که به خاطر عشق محبوبش، جگرش خون شده و این درد را بارها در دل خود فشرده است.