شمارهٔ ۴۶ ابوالحسن فراهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت به محدودیت‌های زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید چون دنیای مادی تنگ و سخت است، باید سر به زانو گذاشت و به نوعی تسلیم شد. او همچنین بیان می‌کند که در این دنیا نمی‌توان به زیبایی‌ها یا جنبه‌های مثبت آن توجه کرد، زیرا همه چیز در این عالم ناقص و محدود است.