شمارهٔ ۹ ابوالحسن فراهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت چهره معشوقه می‌پردازد. وقتی او نقاب از چهره برمی‌دارد، دل عاشق داغ‌تر و پر از التهاب می‌شود. شاعر معتقد است که این احساسات ناشی از زیبایی اوست، وگرنه هیچ آتش و دلی نمی‌تواند آب شود. به عبارت دیگر، زیبایی او همچون معجزه‌ای است که توانسته شعله‌های آتش را به آب بدل کند.