شمارهٔ ۹۱ ابوالحسن فراهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به احساس اسارت و آزار ناشی از عشق می‌پردازد. او در دام عشقی گرفتار است که هر لحظه به او آسیب می‌زند. شاعر آرزو می‌کند که ای کاش دوباره در قفس عشق گرفتار شود تا از آزار جدیدی در امان بماند، زیرا او نمی‌خواهد گرفتار عشق دیگری شود و می‌خواهد تنها در کنار خود بماند.