تکه ۳۷ ابوسعید ابوالخیر
ابوسعید ابوالخیر / ابیات پراکندهٔ نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
خوش آید او را چون من به ناخوشی باشم
مرا که خوشی او بود ناخوشی، شاید
مرا چو گریان بیند بخندد از شادی
مرا چو کاسته بیند کرشمه بفزاید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر دربارهٔ حالتی سخن می‌گوید که در آن، خوشی و ناخوشی او با هم مرتبط است. او می‌گوید که اگر او در ناخوشی باشد، شخص دیگری خوشحال می‌شود. همچنین، وقتی او غمگین و گریان باشد، آن شخص به شادی می‌خندد و در زمانی که او ضعیف و کاسته به نظر برسد، آن شخص نیز خود را بیشتر به نمایش می‌گذارد. در واقع، این روابط نشان‌دهندهٔ تضاد بین احساسات او و احساسات شخص دیگری است.