تکه ۳۹ ابوسعید ابوالخیر
ابوسعید ابوالخیر / ابیات پراکندهٔ نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
نی نی ز ختن باد چنان خوش نوزد هیچ
کآن باد همی از بر معشوق من آید
هر شب نگرانم به یمن تا تو بر آیی
زیرا که سهیلی و سهیل از یمن آید
کوشم که بپوشم صنما نام تو از خلق
تا نام تو کم در دهن انجمن آید
با هر که سخن گویم اگر خواهم و گر نی
اول سخنم نام تو اندر دهن آید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و نازکی بادی اشاره می‌کند که از سرزمین یمن می‌وزد و یادآور عشق او به معشوقش است. او هر شب نگران است که آیا معشوقش خواهد آمد یا نه، و تلاش می‌کند نام او را از دیگران پنهان کند، زیرا نمی‌خواهد نام عشقش در جمع دیگران بر سر زبان‌ها بیفتد. در هر گفت‌وگویش، نام معشوقش نخستین چیزی است که بر زبانش جاری می‌شود.