رباعی شمارهٔ ۱۲۷ ابوسعید ابوالخیر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیان می‌کند که هیچ‌ چیز بدون رسیدن به زمان مناسب و تحقق وعده‌ها فایده‌ای ندارد. هر یاری که وجود دارد، بی‌فایده است تا زمانی که وقتش برسد. همچنین، تا زمانی که زحمات و سختی‌های زمستان کشیده نشود، زیبایی و شکوفایی به زندگی نخواهد آمد. به عبارتی دیگر، برای رسیدن به نتایج خوب و خوشایند، باید صبر و تحمل کرد.