رباعی شمارهٔ ۱۹۲ ابوسعید ابوالخیر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر بیان می‌کند که کسی که در دلش عشق به وجود می‌آید، باید به خاطر آن عشق دچار درد و رنج شود. او می‌گوید که مانند فردی که در خاک افتاده و خونین است، باید به پا خیزد و دور قاتل خود، که در اینجا نمادی از عشق است، بچرخد. این شعر به عمق و شدت احساسات عاشقانه و جراحت‌هایی که عشق به همراه دارد، اشاره می‌کند.