رباعی شمارهٔ ۲۳۵ ابوسعید ابوالخیر
ابوسعید ابوالخیر / رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن روز که نور بر ثریا بستند
وین منطقه بر میان جوزا بستند
در کَتْمِ عدم بسان آتش بر شمع
عشقت به هزار رشته بر ما بستند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به روزی اشاره می‌کند که نور و عشق به ما داده شد. او می‌گوید که عشق مانند شعله‌ای در فضای عدم وجود پیدا کرده و به هزاران رشته ما را به هم متصل کرده است. در واقع، این ابیات از اشتیاق و قوت عشق سخن می‌گویند.