رباعی شمارهٔ ۳۲۱ ابوسعید ابوالخیر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این چهار خط از شعر، احساس عمیق عاشقانه و غم را بیان می‌کند. شاعر چشمش را از دیدن معشوق دور می‌داند و به همین خاطر گریه‌اش می‌گیرد. او در دل سیلاب اشک، تصویر معشوق را در آب می‌بیند و در نهایت نقش عجیبی از آن چهره زیبایش بر آب نقش می‌بندد.