رباعی شمارهٔ ۳۳۹ ابوسعید ابوالخیر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در میهمانی تو، من در حالتی زار و اسیر هستم و تو از کشتن من بی‌گناهی. با دیگران صحبت می‌کنی و از حسادت می‌سوزم، اما به من نگاه نمی‌کنی و من از غصه می‌میرم.