نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۳۷۴ ابوسعید ابوالخیر

ابوسعید ابوالخیر / رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

سودای توام درِ جنون می‌زد دوش

دریای دو دیده موج خون می‌زد دوش

در نیم‌شبی خیل خیال تو رسید

ورنه جانم خیمه برون می‌زد دوش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از احوالات شدید و پیچیده‌ی خود در هنگام شب صحبت می‌کند. او به حالت جنون‌آمیز خود و تأثیر عمیق خیال معشوقش اشاره می‌کند. در این شب، احساسات و تصوراتش به شدت به او هجوم آورده و او را به نوعی دیوانگی دچار کرده است. همچنین، شاعر بیان می‌کند که اگر خیال معشوقش نمی‌رسید، ممکن بود جانش در این حالت عاطفی بروز کند.