رباعی شمارهٔ ۴۲۶ ابوسعید ابوالخیر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به ارتباط عمیق خود با معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید که چون به خاک معشوق تبدیل شده، پاک و بی‌غم شده است و غم هرگز به او نزدیک نمی‌شود. در نهایت، او بر این باور است که غمناک شدنش هیچ تأثیری بر معشوق ندارد.