رباعی شمارهٔ ۴۷ ابوسعید ابوالخیر
ابوسعید ابوالخیر / رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از نخلِ تَرَش بار چو باران می‌ریخت
وز صفحهٔ رخ، گل به گریبان می‌ریخت
از حسرتِ خاکِ پای آن تازه‌نهال
سیلاب ز چشمِ آبِ حیوان می‌ریخت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، زیبایی‌های طبیعت و عشق به آن توصیف شده است. باران از نخل ترش می‌ریزد و درخشش گل‌ها به مانند قطرات باران بر روی زمین می‌افتد. حسرت و آرزوی داشتن آن درخت تازه، باعث می‌شود که اشک‌های حیوان هم چون سیلاب بریزد. به طور کلی، این شعر به ارتباط عاطفی با طبیعت و حسرت‌های ناشی از آن اشاره دارد.