رباعی شمارهٔ ۴۶ ابوسعید ابوالخیر
ابوسعید ابوالخیر / رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از کفرِ سر زلفِ وی ایمان می‌ریخت
وز نوشِ لبش چشمهٔ حیوان می‌ریخت
چون کبک خرامنده به صد رعنایی
می‌رفت و ز خاکِ قدمش جان می‌ریخت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره کرده است. او می‌گوید که موهای معشوقش به اندازه‌ای زیباست که از آن ایمان سرازیر می‌شود و لب‌هایش به اندازه‌ای شیرین است که حیات به جریان می‌افتد. معشوق مانند کبکی با زیبایی و وقار خاصی راه می‌رود و از خاک پایش، جان و زندگی می‌ریزد.