رباعی شمارهٔ ۵۲۱ ابوسعید ابوالخیر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر با گلرخ خود به گفتگو می‌پردازد و از او می‌خواهد که لبخند خود را پنهان نکند و چهره‌اش را به نمایش بگذارد. او بیان می‌کند که از زیبایی‌های جهان در پشت پرده پنهان است، اما در واقع خودش نیز جذاب و بی‌نظیر است.