رباعی شمارهٔ ۶۷۵ ابوسعید ابوالخیر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت نشان‌دهنده روح حزن و ناامیدی است. در آن به افرادی اشاره شده که در دشت‌های خونی زندگی می‌کنند و به دلیل حسرت و ناکامی‌های خود، از پا و سر آشفته شده‌اند. آن‌ها در جستجوی عشق‌اند، اما دوری و مرگ به آن‌ها بدنامی می‌آورد.