نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۷۲ ابوسعید ابوالخیر

ابوسعید ابوالخیر / رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

پیوسته ز من کشیده‌دامن، دلِ توست

فارغ ز منِ سوخته‌خرمن، دلِ توست

گر عمر وفا کند من از تو دلِ خویش

فارغ‌تر از آن کنم که از من دلِ توست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر بیان می‌کند که دل محبوبش همیشه به او وابسته است و خود او از این وابستگی رنج می‌برد. می‌گوید اگر عمرش طولانی شود، دیگر از دل محبوبش بی‌خیال‌تر خواهد شد و به نوعی دل خود را از چنگال عشق او آزاد خواهد کرد. در واقع، این ابیات نشان‌دهنده تنش بین عشق و آزادگی است.